De ziel van de natuur

In de ziel van de natuur vind je de natuur van je ziel. Of: in de natuur herinner je je weer wie je werkelijk bent.
Waarom is die natuur zo belangrijk en krachtig als je iets wilt veranderen, of liever...als je wilt ver'zelf'en?

Wat gebeurt er?
In de natuur kom je letterlijk in beweging, zeker als je gaat wandelen, varen of fietsen. Mijn voorkeur bij coaching gaat uit naar wandelen, omdat je je daarmee ook gemakkelijk de rust vindt om te stoppen, stil te staan en in verwondering keuzes te maken om verder te gaan. Dat donkere pad in met die overhangende takken of liever naar dat open veld? Over de gebaande paden of liever kruip door, sluip door?
Kiezen of laten gebeuren? Dat bos dat beschutting biedt of liever naar het heideveld? En waarom? Wat is de symboliek, wat is wezenlijk voor je, wat zegt het over hoe je in je leven staat en in je werk en relaties?
Door te spiegelen maar ook door confronterende vragen te stellen, kan er in relatief korte tijd (anderhalf tot 2 uur) een doorbraak in denken worden bereikt.

Voor wie is natuur belangrijk?
Aangezien de natuur troost, is het een belangrijke (leer)omgeving voor mensen met burn out, stress, langdurige chronische pijnklachten of verdriet. Maar omdat de natuur ook ruimte geeft voor dynamiek en inspiratie en dus ruimte in je hoofd voor nieuwe plannen, is de natuur ook een (leer)omgeving voor mensen die een nieuwe invulling aan hun leven (werk) willen geven.

Ik haat regen
Er zijn ook mensen die de natuur bedreigend vinden, die bang zijn in een donker bos te lopen, die niet in een storm of regenbui wensen te zijn en een herfstaanblik (kale bomen) vreselijk vinden. "Ik haat regen", zeggen ze dan. Er is aanvaarding nodig om dat gevoel los te kunnen laten. Aanvaarding dat je niet alles naar je hand kunt zetten, niet alles kunt controleren en beheersen. Aanvaarding van het feit dat het regent en stormt is misschien wel symbolisch voor aanvaarding van de storm in je hoofd of het verdriet in je hart. Meegaan met de seizoenen betekent aanvaarding van de cyclus van leven, inclusief het donkere koude kale van herfst en winter (symbolisch voor dood en verval?). Diezelfde doodsheid in het bos herbergt een bron van nieuw leven, verwachting en hoop voor het nieuwe lenteseizoen. Aanvaarding van alles wat bij het leven hoort, kun je ook leren in de natuur. Meegaan met de seizoenen is daar een mooi voorbeeld van. Aanvaarding en dan: vergeving.

Voelen
Probeer het maar eens uit om -als het waait en regent- toch de natuur in te gaan. Onbevooroordeeld. Zonder gemopper en geklaag over de lelijkheid van regen, kou en wind. Voel wat de natuur je wil zeggen, voel wat de wind en de regen met je doet. Voel wat er aan je getoond wordt, wat je op kunt ruimen en wat er voor nieuwe hoop en verwachting gloort...