Over de kracht van de natuur, haar wijsheid en inspiratie kan ik heel veel schrijven. Wat de natuur kan betekenen in een coachingsproces en dus in een proces van persoonlijke groei, is heel bijzonder en meestal voor mij en voor de coachee fascinerend en inspirerend. Natuur leert je met andere ogen kijken.
Deze week ga ik het thema 'natuur' belichten, specifiek: de kracht van natuur bij verandering en coaching.
Ik begin met een oud gedicht (1903) van Henriëtte Roland-Holst. Wellicht een beetje zwaar en ouderwets van toon, maar als je het op je in laat werken, voel je hoe passend het nog (of weer) is in deze drukke tijden van stress, van langs elkaar heen leven en niet -bewust- leven.
"De stilte der natuur..
De stilte der natuur heeft veel geluiden
en is toch vol van rust voor ziel en zinnen
die druppelt zacht en ongemerkt naar binnen
tot in ons hart een zilv'ren toon gaat luiden
gelijk met haar. Als we dan weer beginnen
te denken aan wereld-dingen en ze te duiden
merken we dat een kracht, als die van kruiden
in ons gekomen is en ons kalm doet minnen.
Er zijn nu veel, die dit geluid nooit horen:
zij missen het aandachtige en het tere
als wie als kind geen moeder heeft gehad.
Maar de tijd die komt zal mensen weer leren
gelukkig te zijn onder haar akkoorden
en drijven uit hun bloed de koorts der stad".
Uit: De nieuwe geboort (1903), Henriëtte Roland Holst
Toen ik net thuis zat, moe , veel huilen en heel down wilde ik geen mensen zien, dan ging ik naar het bos hier om de hoek en kon uren door het bos en de velden lopen. Als ik thuis kwam leek alles wel een stuk lichter, de natuur is zeer zeker mijn beste vriend.
BeantwoordenVerwijderen